Een huidaandoeningbeschrijven

Een tabel zet de algemene anamnese (gezondheid, medicijnen, allergieën, familie, beroep en hobby’s) naast de specifieke anamnese over deze afwijking.

De vraag of de cliënt er zelf al iets op heeft gedaan is voor jouw beroepsgroep de belangrijkste: een geleende hormooncrème kan het beeld dempen.

Kijk eerst van één tot twee meter voor de verdeling, de plaats en de rangschikking, en kom daarna tot ongeveer vijfentwintig centimeter voor de afzonderlijke laesie. Voel altijd: hard, week, elastisch, warm, en of oedeem pitting is.

Het e-book bespreekt de hulpmiddelen die je in handen hebt, waaronder de loep, het objectglaasje en het meetlint. De woodslamp en de dermatoscoop horen bij een gerichte vraagstelling.

Plaats, Rangschikking, Omvang, Vorm, Omtrek, Kleur, Efflorescenties. De volgorde loopt van ver naar dichtbij en van geheel naar onderdeel.

PROVOKE is niet bedoeld voor nagels en haren, en het is geen diagnose.

De lokalisatie vormt samen met de efflorescenties vaak de sleutel. Noteer zo precies als je kunt en of het symmetrisch is; voor de voetzorg zijn de teenspleten, de hiel, de voetzool en het gebied rond de nagel bijzonder relevant.

Rangschikking gaat over hoe de laesies ten opzichte van elkaar liggen: solitair, discreet, gegroepeerd, confluerend of gelijkmatig verdeeld, met patronen als herpetiform, corymbiform en lineair.

Omvang gaat over het aantal en de grootte, van miliair tot handpalmgroot. Noteer waar het kan de maat in millimeters of centimeters.

Vorm gaat over het platte vlak (rond, ovaal, annulair, kokardevormig) en het reliëf (vlak, bolrond met delle, gesteeld, verruceus). Omtrek kent vier gradaties, van lijnscherp tot onscherp begrensd.

Druk een objectglaasje op de rode plek. Verdwijnt de kleur, dan is het erytheem; blijft ze staan, dan is het purpura. Niet-wegdrukbare roodheid in combinatie met ziek zijn en koorts is een reden om niet af te wachten.

Op een donker gepigmenteerde huid is erytheem een onbetrouwbare aanwijzing. Een tabel laat zien waar je dan op let: voelen, efflorescentie, rangschikking, schilfering en pigmentverschuiving.

De zichtbare bouwstenen van een huidafwijking, primair en secundair. Ze bepalen tot welke groep aandoeningen iets behoort.

Een tabel ontwart de begrippenparen die de meeste verwarring geven: papel, nodulus en nodus, vesikel en bulla, erosie en ulcus, squama en crusta, erytheem en purpura.

Een blaasje van gisteren is de korst van vandaag en het litteken van volgende maand. Bij elke beschrijving hoort daarom een datum, en waar mogelijk het beginmoment.

Bij een controle leg je je vorige beschrijving ernaast en vergelijk je woord voor woord.

Loop de zeven letters in volgorde af, kies per letter het woord dat past en zet ze achter elkaar.

Twee uitgewerkte voorbeelden: ulcera aan het onderbeen, naar de casus uit het artikel in WCS Nieuws, en pityriasis rosea, naar het Zakboek Dermatologie.

Diagnosewoorden gebruiken, niet meten, alleen een foto sturen, meteen inzoomen en de roodheid niet wegdrukken.

Bij elke valkuil staat wat er misgaat en wat je in plaats daarvan doet.

Een overzicht van wat het model wel en niet voor je doet, en drie routes na de beschrijving: zelf doorgaan, overleggen of verwijzen.

Bij een verwijzing stuur je mee: de PROVOKE-zin, wat je hebt gevoeld, het beloop en wat er al geprobeerd is.

De woordenschat per letter, om naast je te leggen, met de efflorescenties in enkelvoud en meervoud.

Dezelfde woordenlijst staat ook op één blad, gemaakt om af te drukken op A3 en op te hangen in de behandelkamer.

Zes concrete punten: twee stappen achteruit voordat je inzoomt, een objectglaasje klaarleggen, meten, altijd voelen, diagnosewoorden schrappen, en bij een donker gepigmenteerde huid leunen op de andere zes letters.